Branislav Simić – „Herodot” na strunjači

Branislav Simić, diplomirani istoričar i profesor istorije živeo je postojano kroz svoja dela, nalik čuvenom Herodotu. Čovek koji je svojom skromnošću, ali i imenom i slavom, pokazao da se nemoguće da učiniti mogućim, da se najviši vrhovi mogu osvojiti jakom i čvrstom voljom.

Rodjen je 21. marta 1935. godine u Gornjoj Rogatici, nedaleko od Bačke Topole.

Završavajući školu, a kasnije i fakultet, uporedo je trenirao rvanje i postizao vrhunske rezultate.

Sa svojih 14 godina , 1949. godine, osvojio je titulu prvaka u pionirskoj, a već 1952. i titulu prvaka u seniorskoj konkurenciji. Od tog vremena pa sve do završetka svoje sportske karijere osvajao je brojne titule i šampionate.

Bio je višestruki prvak Jugoslavije, Balkana, šampion Mediterana, vicešampion sveta, osvajač zlatne olimpijske medalje u Tokiju 1964. godine i bronzane medalje na Olimpijskim igrama održanim  4 godine kasnije u Meksiko Sitiju.

Potekao je iz kluba „Proleter” Zrenjanin , mesta gde je rvanje deo lokalne tradicije i identiteta, mesta u kom je proveo najlepše godine svog života i gradio svoju sportsku karijeru.

Svoj najveći podvig koji je postigao, osvajanje olimpijskog zlata, ostao je upisan u anale zrenjaninskog sporta, a trofej koji je osvojio tom prilikom i dan danas se čuva u Narodnom muzeju Zrenjanin.         ,

Privatna arhiva

Kao i svaki sportista, tako i Branislav Simić, u svojoj blistavoj karijeri imao je uspona i padova, povreda zbog kojih je nebrojano puta imao borbu sa samim sobom, da odustane od svega i napusti rvanje.

Zahvaljujići svojoj primarnoj profesiji, radeći kao profesor, imao je dobar psihološki profil i bio izvrstan pedagog, kako za druge, tako i za sebe. Svojim primerom i delima je pokazao da čovek svojom mentalnom snagom i istrajnošću može prevazići sve neuspehe i prepreke i napraviti preokret.

Po završetku takmičerske karijere sudio je uzastopno na 6 olimpisjkih takmičenja, od 1984. do 2004. godine, 3 puta bio vrhovni sudija, 20 godina bio instruktor i član sudijske komisije Svetske rvačke federacije. Dobitnik je „zlatne pištaljke”, brojnih priznanja i proglašen za najboljeg rvača sveta.

Branislav Simić živeo je istoriju i u nju ostao upisan na svetskom nivou. Večiti borac za ljudska prava, ogledalo ljudskosti i nesebičnog davanja onima kojima je pomoć potrebna. Veliki šampion, borac, a pre svega čovek, svoje penzionrske dane danas provodi u Novom Sadu. Svojim primerom i delovanjem učio je mlade istoriji i poštenju.  A dok god je onih koji proučavaju prošlost, zadiru u nju, prenose tradiciju vrednu pomena, živeće i duh ljubavi prema čoveku i domovini u kojoj živi.

Sandra Baltić Kučanda

Više Škorpija nego Devica. Žena vrele krvi čudnog spoja Vojvodine, Cetinja i Banije. Žena koja hrabro prati glas srca i sledi svoje snove. Ljubitelj prirode, fotografije, muzike, filma, pisanja i svakog oblika kreativnosti u kojoj čovek može izraziti sebe. Žena koja voli i grli život davajući mu najbolje od sebe.

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *